Hotel Credible

Hotel Credible

Vertalingen credible EN>NL
waarschijnlijk ; aannemelijk ; geloofwaardig ; acceptabel ; plausibel ; betrouwbaar
Bron: interglot

Waarschijnlijk heeft ze hier al best een tijd gelegen. Voorzichtig doet ze haar ogen op een kier. Dat gaat moeizaam. Niet alleen door het bonzen achter haar ogen, iets maakt dat haar wimpers zich samenklonteren, waardoor ze alleen door spleetjes naar buiten kan kijken. Toch ziet ze wat. Al is het niet veel, dat wat ze ziet verontrust haar lichtelijk. De contouren van een bruine stoel, grijze, nietszeggende gordijnen, waardoor daglicht naar binnen sijpelt, witte franje van een bont kleed op een laminaatvloer. Niets van dit alles komt haar bekend voor.

Aannemelijk is, dat ze in een hotelkamer is beland. Hoe en wanneer kan ze zich niet voor haar geest halen. Met moeite tilt ze haar hoofd op om de rest van de kamer te bekijken. Een bos rode krullen valt voor haar ogen, zodat haar zicht belemmerd wordt. Beter is het misschien om even te gaan zitten. Ze rolt zich op haar zij en duwt zichzelf kreunend met haar arm in een zittende positie, met haar ander hand kneed ze het pijnlijke gedeelte tussen nek en schouder. Ze kijkt naar haar benen en ontdekt een ladder in haar panty, een voet is nog gestoken in een laarsje, haar zwart jurk, met geborduurde bloemetjes is gekreukt. Gelukkig, ze is nog helemaal gekleed.

Geloofwaardig was hij wel. Flarden van gebeurtenissen van de vorige avond verschijnen langzaam voor haar geestesoog. Een eerste date in een bruin café. Zij een wijntje hij een glas bier. Het gesprek liep vlot, vrijwel moeiteloos. Hij maakte haar aan het lachen, vertelde haar over zijn werk, zijn hobby’s en liet genoeg ruimte voor haar om over haar dingen te praten. Veel overeenkomsten hadden ze. Liefde voor de fotografie, de natuur, muziek. Hij beloofde zich als een gentelman te gedragen die avond. Dat is wat hij deed zei hij, zo gedroeg hij zich altijd, als een gentlemen, want zo was hij, vertelde hij haar en zij geloofde hem.

Acceptabel zag hij er zeker uit. Knap zou je kunnen zeggen, goed gekleed, prima figuur, een halve kop langer dan zijzelf. Eigenlijk was er niets op hem aan te merken. Niets op zijn gedrag en niets op zijn uiterlijk, alles volkomen acceptabel. Maar wat doet ze dan nu hier? Helemaal alleen in deze hotelkamer, met een ladder in haar panty, een hoofd vol watten, een pijnlijke voet en een stijve nek? Ze focust haar blik op haar ander laarsje, dat in een hoek van de kamer ligt en probeert te bedenken wat er nog verder gebeurt is die afgelopen avond.

Plausibel is dat ze toch iets meer gedronken heeft dan ze vooraf van plan was. Soms kan net dat ene glaasje dat wankele evenwicht van een lekkere roes naar een allesomvattende dronkenschap doen omslaan. Ze weet nog dat de wijn lekker had gesmaakt en goed heeft gevloeid in dat bruine café. De vriendelijke, goedgeluimde ober bleef maar bijschenken en toen de lampen aangingen haalde hij nog een goede fles schnaps achter de toonbank vandaan. Ze heeft er niet veel van gedronken, kan ze zich nog herinneren, echt niet veel, een paar glaasjes maar.

Betrouwbaar zijn haar herinneringen hieraan en wat er volgde echter niet. Een dolle rit op een bagagedrager van een herenfiets haar hoofd leunend tegen een zachte brede rug. Voorbijflitsende lantaarnpalen, kleine groepjes luidruchtige jongeren, het hobbelen van kinderkopjes. Dan, de bekende sensatie van het naar boven komende zuur. Ai, dit is niet goed. Als ze eenmaal begint met overgeven… Ze weet nog dat ze roept: ‘Stop alsjeblieft, ik moet even…’ Wanneer er vaart geminderd wordt springt ze van de fiets af en struikelt de berm in, waarbij ze zich helemaal overgeeft aan de tsunami braaksel dat naar boven komt. Na een tijdje, als de meest heftige golven zijn afgenomen, merkte ze dat haar rode krullen uit haar gezicht worden gehouden door een gestalte naast haar. Wanneer ze verontschuldigend glimlachend naar hem opkijkt moet ze met haar ogen knipperen, zo fel is de neon verlichting van het tegenoverliggende gebouw. HOTEL CREDIBLE schreeuwt het met rode felle letters de nacht in. ‘Ongelofelijk’ denkt ze, ‘dat gebeurt mij weer’.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *